Говрабаьри
Го́враба́ьри ва/я (эрс: конный всадник, конный наездник) — духхьал говра хоахкаш вола саг. Вешта, говра а иштта кхыдола дийнат а (масала, инкал, вир, пил) хоахкаш волча сагах баьри оал. Ишта «баьри» яхар шерагӀа да «говрабаьри» яхачох.
Къаьстта говраца а лелаш бӀун юкъе волча бӀухочох «дошло» оал.
Дош
[тоаде | тоаде чура]| Дожар | Цхьоален таьрахь | Дукхален таьрахь |
|---|---|---|
| ЦӀера д. (мала? фу?) | говрабаьри | говрабаьреш |
| Доала д. (хьан? сен?) | говрабаьречун | говрабаьрий |
| Лура д. (хьанна? сенна?) | говрабаьречунна́ | говрабаьрешта |
| Дера д. (хьан? сево?) | говрабаьречо | говрабаьреша |
| Кечала д. (хьанца? сенца?) | говрабаьречунца | говрабаьрешца |
| Хотталура д. (хьанах? сенах?) | говрабаьречох | говрабаьрех |
| Меттига д. (хьанга? сенга?) | говрабаьречунга | говрабаьрешка |
| Дустара д. (хьанал? сенал?) | говрабаьречул | говрабаьрел |