Чулоацамага гӀó

Кавказера имамат

Википеди материал
Даькъастен имамат» яхачунгара дӀасалостам ба)
Хьалха хинна паччахьалкхе
Кавказера имамат
إِمامة القوقاز
Байракх
Байракх
Дж. Грассла мехкасурта тӀара имамат, 1856-гӀа шу
Дж. Грассла мехкасурта тӀара имамат, 1856-гӀа шу
 
1828  1859
НанагӀала ДоаргӀо[1],
Ведено[2]
Мотт маӀарлой, нохчий, Ӏарбий, доаргӀой, гӀумкий, гӀазгӀумкий, лаьзгий, гӀалгӀай, цӀахбий, кхыдараш[3]
Официальни мотт Iарбий мотт, нохчий мотт, МаӀарлой мотт, ГӀумкий мотт
Ди ислам
Лаьтта 25—43 эзар
Бахархой 400 000-нел кӀезигагӀа
Кулгалдара кеп Диван[d]
Эскар 30—40 эзар саг[4]
Паччахьалкхен дай
ДаьгӀастен имам
  1828—1832 ГӀаза-Мухьаммад
  1833—1834 Хьамзатбик
ДаьгӀастени Нохчийчени имам
  1834—1859 Шамал
Викилармий логотип Медиафайлаш Викиларма чу

Кавка́зе́ра има́мат (да) (эрс: Се́веро-Кавка́зский имама́т, нохч. Имамат[5], жӏай. Имамат, гӀумк. Имамат) — дин хьалхадоахаш оттаяь бусалба паччахьалкхе, 1829—1859-ча шерашка лоаман ДаьгӀастени Нохчийчени доазон тӀа (1848—1859-ча шерашка иштта Черсехьен да́къа а чулаьцад). ЛоӀамеча юкъарлоний цхьанкхетар а долаш, имам яхаш хьалха латташ лакхера урхаз а волаш хинна паччахьалкхе я из[6]. Эрсий-кавказхой тӀом а баь Россе импере караерзаяьй из. Эггара чӀоагӀагӀа имамат хиннай имамалла Шамал хиннача хана (1834—1859).

Ермолова заман хиннача ДаьгӀастен мехкасурт, 1818—1826 шераш

Имамат хьакхоллара хьалха Мансур шейха болам хиннаб 1785—1791-ча шерашка. Мансура дагалоацамех дар лоамарой Ӏадаташта когаметта шарӀа оттадари, лоала́и аьлаштеи пхьа лехара́и духьале яри. Паччахьа Эрсеченца тӀом беш хинаб Мансуреи цунна тӀехьабаьннарашеи цар Къулбаседа Кавказ караерзаергйоцаш. Паччахьа бӀунца тӀом беча юкъа Мансур есаралла вига́в[7][8].

1817-ча шера тӀом шозлагӀа кхы а чӀоагӀагӀа болабаьб. Кавказе паччахьа оартамалла оттаваьв инарал Ермолов.

ГӀаза-Мухьаммада гӀоазот

[тоаде | тоаде чура]

1820-гӀа шераш чакхдоаллача хана ГӀаза-Мухьаммад лоаман эйлашкакхалашка гӀолла дӀахьаухаш шарӀа кхы мел долча законел дезагӀа а лакхагӀа а хилар кхайкадеш хьехамаш деш чакхваьнна хиннав. Иштта гоавараштеи цар оагӀув хьаллоацача оалалдераштеи духьал гӀоазот доладе дезаш хилара́ а нах тӀабе́хаш хиннав из. Ӏаламнаьха маджлисе имамалла хержав из.

Шийна улув 7 эзар дошло вола ординг вӀашагӀ а теха. ГӀаза-Мухьаммад 1830-ча шера МаӀарлой ха́нчен на́нагӀа́ла йолча Хунзаха́ тӀакхийттав, амма Баху-Бике яхача урхал долча кхалсаг хьалха а латташ долча бӀуно юхате́ха́б уж. Цу хӀаманна тӀагӀолла Эрсечено ГӀа́за-Мухьаммада́ духьал Койсубулински экспедици кийчъяьй инарал Розен хьалха а латташ. Цу хана Генуба боккхийча наьха маьрша дужаде вӀаштӀехьадаьнна хиннад. ШоллагӀча шера ГӀа́за-Мухьаммада мурдаш ГӀизла́ра́ тӀалета́б, цу хана Къулбаседа Кавказе эрсий хилара белгало лоархӀаш хиннай из. 1832-ча шера гӀазкхий инарал Вельяминов хьалха а латташ имамата нанагӀала йола Генуб тӀа а хьийлха́ хьаяьккхай. Лоамарошта чӀоагӀа йов хиннай, имам ГӀа́за-Мухьаммад ше веннав.

Хьамзат-Бик

[тоаде | тоаде чура]

ГӀаза-Мухьаммад кхелхачул тӀехьагӀа керда имам хиннав Хьамзат-Бик 1832-ча шера. 1834-ча шера Хьамзат-Бика карагӀдаьннад МаӀарлой ха́нче караерзае а, цигара Ӏаьдал карадараш боабе а (Баху-Бикеи цун къонгаши). Цхьабакъда 1834-ча шера тов бетта 19-ча дийнахь Хьамзат-Бик кхыча наьха цӀий хьерча ва аьнна пхьа лехаш вийнав Хунзахерча маьждиге.

Хьалхара ши имам хиннача хана шиш болаш организаци йолаш хиннаяц паччахьалкхе кхы а[9].

1834-ча шера имамалла Шамал хержав, кхыча имамий хана хьаькъалеи, динах воаллаш къонах лоархӀаш хиннав из.

Хержа́ча хана денз 1839-ча шерага кхаччалца паччахьалкхен лард юллаш хиннай[9]. Шамал, кхыбола имамаш мо, цу хана Шамала лакхале къоабалъеш йолча Нохчичен имам волча Воккхача Хьажийца МаӀарлойче караерзае гӀерташ хиннав. 1839-ча шера цо вӀашагӀтеха бӀу боха а баь, Ахьулгохье гобаь лаьцаб. Уж бохабаьчул тӀехьагӀа имамат паччахьалкхе хиларах яьккхай, Шамал ший мурдаш а ийца́ Нохчашкахь дӀавахав[10][11].

Нохчашкахь 1840-ча шера шозлагӀа имамалла хержав из халкъа гулламе. Малхбоалехьарча Кавказе боккха гӀазкхашта духьалара гӀовттам болабеннаб. Цу хана денз паччахьалкхе де́гӀая́ йолаеннай[9].

Еррига имамат 30 шера́ хиннай латташ, 1829-ча шерагара 1859-ча шерралца[12].

Имамата доазув даим хувцалуш хиннад тӀом дӀа мел бо́да, цхьабакъда имама кара дукхагӀча даьке Нохчичеи а, МаӀарлой ха́нчеи, ДаьгӀастен лоамен мукъа юкъарлонаши хиннай[13][14][15][16][17][9].

Го́нах лаьрхӀача имамата доазув 900 км тӀех хиннадац[9].

Бахархой

[тоаде | тоаде чура]

Мехка ба́хача наьха дукхал 400 000 сагал дукхагӀа хиннаяц[9][18].

Къамашцара лоаттам

[тоаде | тоаде чура]

Имамате дуккха къамаш да́хаш хиннад, кӀезигагӀа дале имаматера а йистерча мехкашкара а 50 къаман нах хиннаб ба́хаш[9].

1856-ча шера хиннача хьалах, имамата деррига лаьтта 33 наибченна дийкъад, уж къаманцарча е меттацарча белгалонах маӀарлойчарени нохчийчарнеи а е́къаш:

1856-ча шера Имамата бӀун 43800 тӀемахочох 41 % нохчои 59% селеи хиннав Шамала секретар хиннача Мухьаммад ТӀахӀир аль-Карахе яхачох[19].

Белгалдаккхар

[тоаде | тоаде чура]

Доашхамаш

[тоаде | тоаде чура]

    Бовхамаш

    [тоаде | тоаде чура]
    1. Народно-освободительная война имама Шамиля в XIX веке (эрс.). www.gazavat.ru (тӀакхача вӀаштехьа доаца тӀатовжам тархьар).
    2. Российские реформаторы: XIX-начало XX в - Google Книги (тӀакхача вӀаштехьа доаца тӀатовжам тархьар).
    3. Газават.ру:: Журнал - Журнал №4 - Государственный язык Имамата (эрс.) (тӀакхача вӀаштехьа доаца тӀатовжам тархьар).
    4. Х. -М. Доного. Блистательные и трагические мгновения эпохи имама Шамиля. — Махачкала: Эпоха, 2021. — С. 10. — 464 с. ISBN 978-5-98390-197-1.
    5. Пачхьалкхалла кхолларе – очакха некъ (эрс.) (тӀакхача вӀаштехьа доаца тӀатовжам тархьар). С. Хасанов - "Даймохк" газет (19 саькура 2022).
    6. Бобровников В. О. Горский обычай и государственный закон // Обычай и закон в письменных памятниках Дагестана V начала XX в. / сост. и отв. ред. Бобровников В. О.. М.: Марджани, 2009. — Т. I: До присоединения к России. — С. 21. — 244 с. — (Ислам в России и Евразии). ISBN 978-5-903715-02-2.. ISBN 978-5-903715-04-6.
    7. Алаев Л. Б., Козлова М. П. и др. (отв. ред.) История Востока. Т. 4. Восток в новое время (кон. XVIII-нач. XX в.). Кн. 1. — М.: Восточная литература, 2004. — С. 412.
    8. Рощин М. Ю. Ислам в Чечне (эрс.). elibrary.ru (тӀакхача вӀаштехьа доаца тӀатовжам тархьар). // Россия и мусульманский мир. — 2004. — № 1. — С 34.
    9. 1 2 3 4 5 6 7 Шамиль: Иллюстрированная энциклопедия, 1997, оа. 53.
    10. Мухаммад Тахир аль-Карахи «Три имама». Перевод с арабского. — Махачкала: Дагучпедгиз, 1990. — С. 45—46.
    11. Милютин Д. А. Описание военных действий 1839 года в Северном Дагестане. — СПб.: тип. военно-учебных заведений, 1850.
    12. ИМАМА́Т / Муханов В. М. // Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов. М. : Большая Российская энциклопедия, 2004—.
    13. Залевский М. Н. Император Николай Павлович и его эпоха: по воспоминаниям современников. — Possev, 1981. — с. 176
    14. Хашаев Х. М. Общественный строй Дагестана в XIX веке. — Изд-во Академии наук СССР, 1961. — с. 59
    15. В. В. Фортунатов — «Российская история в лицах», 2009, СПб, с. 295
    16. Атаев Б. М. Аварцы: язык, история, письменность (эрс.). books.google.ru (тӀакхача вӀаштехьа доаца тӀатовжам тархьар).. — Махачкала, 2005. — С. 21. — ISBN 5-94434-055-X
    17. История Дагестана / сост. В. Г. Гаджиев, гл. ред. Г. Д. Даниялов. М.: Наука, 1967. — Т. 1. — С. 103. — 433 с.
    18. Хабибов, Шамиль Государственное устройство Имамата Шамиля (эрс.) (тӀакхача вӀаштехьа доаца тӀатовжам тархьар). islamdag.ru (19 саькура 2011).
    19. 1 2 Юсуф-хаджи Сафаров. Карта страны Шамиля (эрс.). www.vostlit.info (тӀакхача вӀаштехьа доаца тӀатовжам тархьар).: расшифровка и описание. — Сборник сведений о кавказских горцах. — Тифлис, 1872. Вып. 6. Отд. 1. Раздел 2. С. 1—4.

    Литература

    [тоаде | тоаде чура]
    • Чёрный И. Я., Грабовский Н. Ф., Львов Н., П. У. Низам Шамиля (материал для истории Дагестана) // Сборник сведений о кавказских горцах. Вып. III. Тифлис, 1870.
    • Гаджиев В. Г. Военная организация и воинские знаки отличия в государстве Шамиля в книге «Государства и государственные учреждения в дореволюционном Дагестане». Махачкала. 1989.
    • Гаммер М.[de]. Шамиль. Мусульманское сопротивление царизму. Завоевание Чечни и Дагестана. М.: КРОН-ПРЕСС, 1998. — 512 с. ISBN 5-232-00702-5.
    • Дадаев Ю. У. Государство Шамиля. Социально-экономическое положение, политико-правовая и военно-административная система управления. — Махачкала: Ихлас, 2006. — 505 с.
    • Кругов А. И., Нечитайлов М. В. Вооружённые силы имамата горцев Северного Кавказа (1829—1859 гг.). М.: Русские Витязи, 2016. — 176 с.
    • Мухаммед-Тахир аль-Карахи Блеск дагестанских сабель в некоторых шамилевских битвах. Ч. 1. Комм. и пер. Т. Айтберова. Махачкала, 1990.
    • Мухаммед-Тахир ал-Карахи. Три имама. — Махачкала, 1926
    • Стецов В. В. «Солдаты» гор. Войско горцев времён имама Шамиля в 1830—1860 гг. // Журнал «Воин». — Самара, 2003. № 13,14. С. 75—78, 88—91.
    • Шамиль: Иллюстрированная энциклопедия / глав. ред. Казиев Ш. М.. М.: Эхо Кавказа, 1997. — 222 с. 3000 экз.